Emociós que a xente sente pero nunca pode explicar ( I )

Todos pasamos por algunha situación na que sentimos algo pero simplemente non sabemos como definilo, xa sexa porque non hai unha palabra que describa esa emoción ou simplemente non existen as palabras adecuadas para referirnos a iso.

Nas redes sociais,o medio mais utilizado hoxe en día, empezou a circular unha imaxe cunha lista de 23 palabras que están a chegar a cambiar todo, xa que estas palabras definen precisamente esas estrañas emocións que non podemos explicar.

Estas 23 palabras foron inventadas e escritas por John Koenigs, deseñador, editor e artista gráfico, quen é o creador dunha web que se fai chamar O Dicionario das Dores Obscuros, que desde 2009 dedicouse a compilar un léxico de sentimentos e emocións que todos habemos experimentando, pero que simplemente non teñen unha palabra para referirse a eles.

John Koenigs explícao así:

"Cada palabra en realidade significa algo etimológicamente, e foron construídas a partir dunha ducia de idiomas e xergas populares actualizadas, para que así teñan unha construción de varios idiomas e todos esteamos presentes nelas. Cada definición orixinal pretende encher un oco na linguaxe para dar un nome ás emocións que todos poderiamos experimentar".

Coñezamos cada unha das palabras:

1. Sonder

A comprensión de que cada persoa ten unha vida tan intensa e complexa como a nosa.

Sonder en alemán significa "especial" e en francés úsase para "sondar, explorar, ou mergullar. Ambos os significados foron usados para esta palabra.

2. Opia

A estraña necesidade de mirar a alguén aos ollos, o que pode dar ao mesmo tempo unha sensación invasiva e vulnerable.

Etimoloxía: Do grego opia, plural de "opio" + opia, "dos ollos".

3. Monachopsis

A sensación sutil pero persistente de estar fóra de lugar.

Etimoloxía: Do grego monachus "soa, solitaria" + opsis "visión".

4. Énouement

O sabor agridoce de chegar ao futuro, ver como saíron as cousas, pero non ser capaz de dicirnos a nós mesmos como foi o noso pasado.

5. Vellichor

A estraña nostalxia cara a vellas librerías.

Provén dunha similitude coa palabra grega petrichor, que é a esencia da choiva sobre a terra mollada.

6. Rubatosis

A inquietante conciencia de sentir o noso propio latexado do corazón.

Etimoloxía: Do termo musical italiano Rubato + Tempo "tempo roubado".

O home debe guiarse polos seus sentimentos

Sentiminetos 
un sentimento é un estado do ánimo que se produce por causas que o impresionan, e estas poden ser alegres e felices, ou dolorosas e tristes. O sentimento xorde como resultado dunha emoción que permite que o suxeito sexa conciente do seu estado anímico.

Clases de sentiminetos :
Alegría é sentimento. Euforia é emoción.
A alegría é espontánea, e a maioría das veces non depende dun motivo ou causa, simplemente sucede e desbórdase. É calma e contagiante. A euforia atropela, é inadecuada, incomoda e é pouco diplomática. Normalmente, tras a euforia xorden cadros de frustración, depresión e apatía.

Tristeza é sentimento. Depresión é emoción.

A tristeza é inevitable nalgunhas situacións da vida, pero pode ser vivenciada juntamente coa paz porque se chega a entender que todo é pasaxeiro e transitorio, e así mesmo aprendizaxe

Medo é sentimento. Pánico é emoción.
Os medos son moitos e mesmo serven como auto-protección, auto-preservación ou alerta. Pero o medo constante, sen motivo aparente ou real, o que paraliza, revela falta de lucidez e confianza.
Coraxe (corazón + acción) é facer con medo.




Rabia é sentimento. Odio é emoción.
É humano expresar o sentimento de rabia, mesmo como unha toma de posición, un discernimiento. Pero este sentimento ha de ser rápido, pasaxeiro, o tempo de aprender como transformalo en actitudes realizadoras, en oportunidades para o exercicio da paciencia, a tolerancia e a comprensión. Xamais permitas que a rabia se transforme en resentimento, rancor ou odio, pois este é o camiño da auto-destrución.



Amor é sentimento. Paixón é emoción
O Amor anima e liberta. Juntamente coa paixón veñen como obsequio os celos, a dor, a inseguridade e o posesivismo.





Hai tres tipos de sentimentos:
Agradables
Desagradables
Neutros
Cando temos un sentimento desagradable desexamos evitalo. Con todo, o ideal é volver á respiración consciente, que osixenará e achegará clareza, e soamente observalo, identificándoo en silencio.
Nota: Inspirando, tomo conciencia de que hai un sentimento desagradable en min.
Expirando, percibo claramente que hai un sentimento desagradable en min. Rabia, tristeza ou medo, cando nomeados e identificados con claridade, fan máis sincera e profunda a forma de lidar con eles.

Respirando e facéndose consciente
A respiración é a forma máis poderosa á nosa disposición para nutrir e fortalecer con poder construtivo as cuestións emocionais e afectivas. As filosofías orientais xa dominaban este coñecemento e empregaban esta ferramenta desde hai milenios. Bos exemplos son o ioga e os mantras. A través da respiración é posible entrar rapidamente en contacto cos nosos sentimentos, observalos a través dunha óptica máis clara e osixenada, e administralos.

 O home debe guiarse polos seus sentimentos? Non, non. O home debe guiarse pola súa intelixencia, que é a facultade que mostra o verdadeiro ben. Os sentimentos son en boa parte instintivos, e deixarse dominar por eles é unha perda de liberdade. Por exemplo, o sentimento de amolo ante o estudo débese vencer. Igualmente, o sentimento de odio non debe guiar unha conduta; non se debe cravar un puñal a ninguén guiado por este sentimento; hai que procurar cambialo ou dominalo.

como nos sentimos

as veces non temos claro como nos sentimos , costanos as veces indentificar como nos sentimos por iso deixovos un test que os pode axudar


http://rolloid.net/test-idealista-realista-a1/

Como falar dos sentimentos

Ás veces o máis duro dalgúns sentimentos é compartilos con outras persoas. Pero o feito de compartir os teus sentimentos pódeche axudar, tanto cando trátese de bos sentimentos como doutros que non sexan tan bos. Ademais, o feito de compartir os teus sentimentos axudarache a sentirche máis preto da xente que che importa e a quen lle importas. Cando a xente fala sobre sentimentos, ás veces utiliza a palabra emocións.

Céntrate nos teus sentimentos.
 Para poder compartir os teus sentimentos  con alguén, antes terás que aclararche ti mesmo sobre que é o que sentes.


Facerche unha lista sobre o que sentes pódeche axudar. Podes facela mentalmente ou ben escribilo nun anaco de papel ou debuxalopor exemplo podes platexarte estas preguntas : Hai algo que che molesta ou che preocupa? Faiche sentirche triste ou enfadado? Sentes esa emoción de cando en vez ou constantemente?

Á hora de tentar identificar os teus sentimentos, pódeche axudar lembrar cousas que che ocorreron e como che fixeron sentirche. Entón poderás dicir, por exemplo: "Póñome triste cando o meu amigo non quere xogar comigo " ou "Me enfado porque o meu irmán sempre me gaña cando xogamos a facer canastras". Iso axudarache a identificar os teus sentimentos, e tamén dará á persoa a quen llo expliques máis información sobre o que che molesta ou preocupa.

Por que falar sobre os sentimentos?
A forma en que nos  sentimos por dentro é importante. Pode ser moi duro non explicarlle a ninguén que estás triste, preocupado ou enfadado con alguén ou por algo . Entón, estarás ti só con eses desagradables sentimentos. E, se cho gardas todo para ti, poderías chegar a poñerche enfermo!

Pero, se falas con alguén a quen lle importas de verdade, como a túa nai ou o teu pai ou algun amigo ainda que hoxe en día tes que ter cuidado a que lle contas as cousas, o máis probable é que empezos a sentirche mellor. Xa non estarás ti só cos teus problemas e preocupacións. Iso non significa que os teus problemas e preocupacións vaian desaparecer como por encantamento, pero polo menos haberá alguén máis que saberá que é o que che preocupa ou molesta e que poderá axudarche a buscar posibles solucións.

Á túa nai e ao teu pai impórtalles o que che ocorre e interésalles saber cando tes problemas porque che queren e queren saber o que está a pasar na túa vida. Pero, e se non queres explicarllo aos teus pais? En tal caso, sempre podes buscar a outro adulto de confianza, como un parente ou o psicólogo escolar. Talvez esa persoa poida axudarche a falar coa túa nai e/ou o teu pai sobre o que che preocupa( isto en caso de que o problama sexa grave )pero hay veces que son tonterias e con falalas con alguen de confianza xa che serve..

Como podes falar sobre os sentimentos?
Unha vez decidises con quen queres falar, necesitarás elixir un lugar e un momento adecuado para facelo. Debería ser un lugar recolleito, ou podes falar cos teus irmáns na sala de estar. Iso dependerá das túas preferencias, pero é importante que escollas un momento e un lugar en que poidades falar tranquilamente sen que ninguén vos interrompa. Se crees que che vai a resultar difícil dicir o que tes na cabeza, anótacho nun anaco de papel. Se a persoa non entende á primeira o que tentas contarlle, proba a explicarllo dunha maneira diferente ou ponlle un exemplo do que che preocupa ou molesta. Se hai algo que crees que podería mellorar as cousas, explícallo tamén.
.

Algúns nenos do mesmo xeito que algúns adultos ? son máis introvertidos que outros. Isto significa que hai algunhas persoas que son máis tímidas e cústalles máis compartir os seus sentimentos. Non é preciso compartir cos demais todos e cada un dos sentimentos que temos, pero é importante que o fagamos cando necesitamos axuda. Non podes solucionar ti só todos os teus problemas. Ás veces necesitarás axuda. E, entón, falar sobre como che sentes pode ser o primeiro paso para obtela.

A importancia das emocións nos nenos

As emocións son o compoñente máis humano das persoas, o que nos fai diferentes ao resto de animais.
A nosa capacidade para sentir fai que aprendamos das nosas experiencias e vivámolas e reaccionemos dunha forma ou outra. E isto facémolo desde ben pequeniños.
Os nenos experimentan a mesma gama de emocións que os adultos, e é importante que aprendan a función que cumpre cada unha delas, para que así non sentan atafegados e sexan capaces de manexalas correctamente.

A importancia das emocións nos nenos

Que son ?
 Son reaccións do noso corpo ante algún estímulo da contorna ou do noso propio organismo.
É tal a forza desa reacción que o mellor sería definilas como experiencias ou estados emocionais, pois engloban toda unha serie de respostas que poden prolongarse no tempo e mesmo poden marcar a vivencia de futuras experiencias, aprendendo delas.

Estes estados emocionais son vividos de maneira persoal, dependendo do aprendido no pasado e a situación en que se produzan. Todos inclúen sensacións físicas, pensamentos e condutas.
Por exemplo, cando temos medo sentimos que o corazón se acelera, pensamos que estamos en perigo e a nosa resposta pode ir encamiñada cara a fuxir ou enfrontarnos.
Se estamos tristes notamos pesadez no corpo, pensamos de forma negativa sobre nós ou os demais e a reacción máis natural é a de deixar de facer cousas.




Que teñen que aprender os nenos sobre as emocións?
En primeiro lugar, unha boa educación emocional inclúe ensinar que non hai emocións boas nin malas, ou daniñas e perigosas. Todas e cada unha das emocións son necesarias. Son innatas e naturais do ser humano, e necesitámolas porque todas cumpren a súa función, incluso as chamadas emocións negativas.

Todas as emocións axúdannos a enfrontarnos ás situacións que nos ocorren a diario no mundo e na nosa vida. Todas son importantes e útiles á hora de cumprir a súa función, polo que é necesario entender que non hai que tentar evitar as emocións que non nos gustan.
Ademais de ser algo moi complicado, tamén é antinatural. Podemos aprender a manexar as emocións correctamente coñecéndoas e aceptándoas.

Como poden os pais educar as emocións dos fillos?

Os pais poden axudar a educar as emocións dos seus fillos, por suposto que si. Pero vai ser aínda mais efectivo se o fan cun correcto programa de educación emocional. Por que estes programas de educación emocional demostrouse que teñen un efecto positivo sobre o axuste psicolóxico, sobre o rendemento académico e sobre as relacións sociais, e diminúen tamén as condutas de agresión.

É importante que os pais traballen cos nenos a importancia da comunicación, que aprendan a expresar as súas emocións, a dicir como senten. Tamén hai que traballar a empatía: saber como che sentes o teu pero tamén como se está sentindo a outra persoa. Cando traballamos a empatía, cando nós somos empáticos iso vainos a axudar moito en nosas as relacións sociais, vai axudar a entender como sente o outro, e no momento que entendemos iso vainos a facilitar, cal é a conduta que debemos ter, e isto hai que educalo desde ben pequeniños.



Como ensinar aos nenos para canalizar os seus sentimentos?

Unha das cousas máis importantes é dicirlles o que non se vai a permitir: que griten, que o teu berren, que pataleen ou que monten unha rabieta. Se o neno ve que canalizando a emoción desa forma, que é mediante a rabieta ou mediante un estalido emocional, que ten público, esa conduta está a verse moi reforzada, daquela o primeiro que temos que facer é eliminar ese reforzo.

Traballar desde o que en psicoloxía chamamos extensión. Dicirlle que esta conduta non vai ser válida en absoluto e que cando fai iso o mesmo vaise a quedar ata un ratito o solito. Ata que non eliminamos esta parte positiva que pode ter a rabieta para o neno, o neno non vai estar en condicións de aprender a regular a súa emoción doutra forma. Se cadra simplemente dicindo, oe é verdade que sinto mal, pero xa esta, xa o deixo que se pase e póñome a facer outra cousa.



Como e cando temos que ensinar aos nenos para controlar as súas emocións?

Aos nenos pódeselles ensinar a controlar as emocións desde ben pequenos, hai que ensinarlles a tolerar a frustración. O primeiro de todo é que o perciban. Nós podemos dicir ao neno: ?entendo que esteas enfadado porque non poidas tomar o caramelo pero é que agora non hai que tomalo".

Desde pequeniños axúdaselles a ir controlando as emocións. E o fundamental cando son pequenos imos centrarnos moito en que sexan capaces de recoñecer as emocións que saiba cando se está contento que saiba cando se está triste, que saiba cando se está enfadado, que saiba cando ten medo, que saiban verbalizarlo, e tamén a tolerancia á frustración, isto é algo que hai que aprender desde a máis tenra infancia.

Que tipo de capacidades emocionais deben reforzar os pais dos seus fillos?

Se atendemos a este modelo que estamos a falar dos 4 factores da intelixencia emocional, sería:

- que os nenos aprendan a percibir as súas propias emocións e as dos demais

- que aprendan a comprender as emocións, que lles está ocorrendo a eles e aos demais.

- que esas emocións facilítenlles tamén o seu comportamento

- que aprendan a xestionalas e canalizalas.

Eses serían os alicerces básicos das competencias emocionais que hai que traballar cos nenos. s.

Datos curiosos sobre as emocións

As emocións parecen ser a parte máis complicada do humano, son difíciles de estudar e as investigacións varían co correr do tempo.

Curiosidades sobre as emocións:

1. Predín o futuro

Segundo estudos da Universidade de Columbia, as emocións teñen gran éxito cando se trata de predicir o futuro en temas como as eleccións presidenciais ou os concursos. Seguir os nosos sentimentos, como sempre se dixo, é positivo por ser máis efectivo que outros métodos. Demostrouse que aqueles máis emocionais predín mellor que quen non o son.



2. Soñar axuda a esquecer malas memorias

Os científicos descubriron que unha noite de soño profundo pode axudar a soportar as recordos traumáticas. Isto débese a que mentres durmimos decrece a cantidade de hormonas relacionadas coa tensión. Isto axuda a que as memorias se volvan menos inmediatas e dolorosas. Estas hormonas foron utilizadas para curar a Desorde de Tensión Post Traumática, o que explica por que durmir axúdanos nestes
casos.



3. O sarcasmo é dos intelixentes



Quen é moi sarcásticos tenden a ser máis intelixentes. Isto débese a que mentres as respostas normais non teñen demasiada profundidade, o sarcasmo actúa en varios niveis, cunha parte superficial e un significado oculto. O sarcasmo leva a unha maior capacidade de resolver problemas en todas as situacións.

O sarcasmo é cada vez máis común na sociedade, poñendo en dúbida ideas preestablecidas e de sentido común. É por isto que as persoas sarcásticas ou que entenden máis rapidamente o sarcasmo son máis intelixentes.



4. As emocións negativas poden beneficiarnos

No mundo actual, coa tensión e a velocidade dos feitos, adoita dicirse que pensar en positivo é o mellor para a nosa saúde. Os estudos demostraron que procesar as emocións negativas é bo, e non ao revés. Ser demasiado positivo pode levar a non ver a realidade claramente, e forzarnos a ser felices non é tampouco a solución. Suprimir as nosas emocións pode levar a un efecto non desexado.



5. As emocións negativas son difíciles de finxir

As emocións negativas son moi difíciles de finxir, e mesmo son sobre as que menos tentamos mentir. Probablemente, finximos un sorriso máis dunha vez, pero a tristeza é máis complicada, porque inclúe compoñentes diferentes en todos nós. As bágoas, por exemplo, son imposibles de finxir se estamos felices.


6. Os animais teñen emocións

Moitas persoas donas de gatos ou cans están convencidas de que as súas mascotas teñen emocións, e poden entendelos. Agora probouse que ata certo punto é certo: os animais teñen emocións iguais ás nosas. Por suposto, algunhas máis desenvolvidas que outras, pero existentes.

A máis fácil de observar é a tristeza, se vemos con atención a calquera animal que pasase por unha situación traumática ou estea triste por algo, vemos que deixa para comer ou se comporta de maneira estraña, afastándose do resto. En xeral, non responde a ningún instinto de supervivencia, senón soamente á tristeza.


7. A nosa moral está atada ás nosas emocións

Os científicos demostraron que cando se mostra a unha persoa unha imaxe de alguén magoando a outro, ou facendo algo malo, a parte do cerebro que se activa é a das emocións, moito antes que a moral. Primeiro dános rabia, ira, enojo, e desa maneira chegamos á conclusión de que é malo.


8. O olfacto afecta as emocións

É raro pensar en que o olfacto afecte as emocións moito máis que unha canción, unha imaxe ou unha caricia, con todo hai explicacións científicas para isto. Mentres a información dos outros sentidos debe pasar por varios filtros para chegar ao cerebro, os cheiros chegan directamente á cortiza olfativa, próxima á parte relacionada coas emocións.

Doutra banda, o noso olfacto non é algo do que esteamos demasiado conscientes, polo que mentres escoitamos e vemos atentamente, os cheiros establécense pola súa conta no cerebro, pasando inadvertidos.


9. Enfrontarse aos perigos faiche máis forte

Os adestramentos dos soldados adoitan ser moi complicados, pero expoñéndoos a situacións extremas demostrouse que poden volverse resistentes. Ademais neutralízanse sentimentos negativos da guerra que poden levar a traumas permanentes. Aqueles que responden mellor aos medos poden levar adiante tarefas complicadas sen perder de vista o obxectivo fronte a situacións aterradoras.



10. O amor é diferente ao que cremos

A investigadora Barbara Fredrickson descubriu que o amor se basea en pequenos momentos diarios e non nun todo máis grande como sempre pensamos. Isto significa que sincronizamos os nosos patróns cerebrais co da persoa pola que sentimos amor nese momento, que pode ser calquera, e non soamente a nosa parella.

Con todo a monogamia ten que ver coa presenza de dous químicos, a vasopresina e a oxitocina, que se liberan durante o sexo. Cuantos máis receptores teñamos no cerebro para estes químicos, máis tenderemos á monogamia. Por tanto o amor é unha das emocións máis complicadas, posto que ten unha parte cerebral e outra química.